Beş yaşında okula başladım. Okula gitmek için ağladığımı hatırlıyorum; öyle ki bir öğretmen “gidip gelsin, şimdilik kaydını yapmayalım. Nasıl olsa sıkılır” demişti. O zamanlar farkında değildim belki ama bugün dönüp baktığımda, okumanın ve yazmanın gücünü elime aldığımda doğru karar vermişim diyorum.

​

Yazı yolculuğum günlüklerle başladı; ardından mektuplar ve şiirler geldi. Arkadaşlarıma özel günlerde şiirler yazar, çerçeveletip hediye ederdim. Meğer kelimeler kurdelalara sarılıp armağan edilebilecek kadar kıymetliymiş. Defterlerim hiç eksik olmadı; aklıma gelenleri not aldım. Ama uzun süre “haddim değil” düşüncesi cesaretimi kırdı. 

Bir gün cesaretimi toplayıp içimde olgunlaşan hikâyeye kulak verdim ve yazmaya başladım. Bitirene kadar herhangi bir eğitim ya da atölye desteği almadım. Bilinçli olarak belli kuralların ve tekniklerin dışına çıkmak, içimden geldiği gibi yazmak istedim. Ancak metni tamamladıktan sonra kendimi değerlendirebilmek için bir öykü atölyesine katıldım. Bu süreçte sevgili Kerem Bozkurt hocamın desteği benim için çok kıymetliydi.

​

Yazmaya yeni başlayanlar için arkadaşça bir önerim var: Yazın. İçinizden geldiği gibi yazın. Çünkü yazmak için gerçekten yazmak gerekiyor.

Yaşanmışlıklar, gözlemlediklerimiz, iç dünyamız yazdıklarımızın bel kemiği olsa da sizin yazarken ilham kaynaklarınız, hikâyelerinizin temelini oluşturan unsurlar nelerdir?

İlham perilerim her yerde uçuşuyor olabilir; okuduğum bir kitabın tek bir cümlesinde, izlediğim bir filmde, duyduğum bir şarkıda, bir gün doğumunda ya da saçlarımı uçuran yaz rüzgârında… Ama aslında ilham dediğim şey, yaşadıklarımızla iç içe olabilmekte saklı. 

Dünyanın dertlerini dert edinmekte, sevdiklerimin mutluluğuyla mutlu olabilmekte. Hikâyelerimin temelini oluşturan şey sanırım yaşamın kendisi; onun özü, akışı...

Yazım süreciniz belirli bir disiplin veya ritüel çerçevesinde mi ilerliyor? Yazar tıkanıklığını aşmak için benimsediğiniz özel yöntemler var mı?

Bir ritüel… Hep söylerim; bir çiftlik evim ya da denize bakan bir odam olsa, orada inzivaya çekilebilsem diye. Ama gerçek hayatta bunun pek mümkün olmadığını biliyorum. Belki de olmamasının bana kazandırdığı bir özgürlük var; her yerde yazabiliyorum. 

​

Yine de en sevdiğim saatler sabahın erken saatleri. Henüz kimsenin uyanmadığı, zamanın yavaş aktığı o saatler… Yazıyla en rahat buluştuğum anlar onlar. 

Yazar tıkanıklığı ise bugüne kadar yaşadığım bir sorun olmadı.

Kitabınızın genel teması nedir? Temayı oluştururken bilinçli bir şekilde mi hareket ettiniz yoksa yazım sürecinde kendiliğinden mi ortaya çıktı? 

Bana Dileğini Söyle’nin temelinde insanın geçmişiyle kurduğu, çoğu zaman da kuramadığı ilişki var. Tabii her şey aşkla başlar. Bir aşk hikâyesinin çevresinde gelişen travmaları, aile ilişkilerini, arkadaşlık bağlarını, bastırılmış duyguları, yüzleşmeleri, gerçek vedaları anlatan bir roman. 

Aile ilişkileri, özellikle de çocukluk travmaları ve hafızamızda yer eden, hayatımızı şekillendiren anılar, mutlaka işlemek istediğim konulardı. Ancak ben bir taslak oluşturup onu adım adım yazan bir yazar değilim. Hikâyemi sürece bırakmayı seviyorum. Karakterlerim olgunlaştıkça kendi yollarını buluyorlar. Sanırım onlara seçim hakkı tanıyorum.

Kitabınızı okuyan birinin aklında en çok hangi soruların veya duyguların kalmasını isterdiniz?

Aslında her kitap okuruyla yeniden yazılır. “Bana Dileğini Söyle” benden çıktı, artık okurların oldu. İçlerindeki bir yerlere dokunduysa, tanıdık geldiyse ne mutlu bana. Bu da benim dileğimin gerçekleştiği anlamına geliyor.

Kitabınızı yazarken ve yayımlarken aldığınız en değerli tavsiye ne oldu?

“Yaz. Çünkü sen yapmak isteğin şeyi, asıl tutkunu buldun. Bunun tadını çıkar. “

Yeni dosya hazırlığınız var mı? İlk kitap tecrübesini yaşamış biri olarak, ikinci dosya hazırlığında mutlaka buna dikkat edeceğim dediğiniz başlıklar neler?

Yeni dosya hazırlığım var. İlk kitabım yayımlandığında, sanırım önce hemen okunmalı telaşına kapıldım. Neyse ki bu duygudan çabuk çıktım. İkinci dosyada dikkat edeceğim en önemli şey şu: Yine en sevdiğim şeyi yapacağım. Gerisi zaten yolunu bulur.