Ruhum, umudun avlusunda
şakıyan ispinoz kuşları misali,
tutmuş çınar ağacının yakasından
baharın görkemli şarkısını söylüyor.

Şehrin sıkıntıları bir deniz gibi köpürüyor, iltihap kapmış bir yarayı üfler gibi acıyla geçiyor zaman.